• dig•máy pu•gò

    1. :
      bungang-kahoy na maasim
  • pú•go

    1. :
      pantal na pino at makikíta sa binti ng tao na laging nakasakay sa kalabaw.
  • pu•gò

    1. 1:
      pagbunot sa buntot ng tandang, pinagmulan ng tawag sa ibong walang buntot
    2. 2:
      ibon (genus Coternix) na halos walang buntot at mabilis tumakbo at lumipad
  • pu•gó

    1. :